ការសម្លឹងមើលអេក្រង់ឧបករណ៍ឌីជីថលដូចជាទូរស័ព្ទដៃ និងកុំព្យូទ័រក្នុងរយៈពេលយូរ អាចបង្កឱ្យមាន “រោគសញ្ញាភ្នែកប៉ះពាល់ដោយសារកុំព្យូទ័រ” (Computer Vision Syndrome ឬ Digital Eye Strain) (Kaur et al., 2022)។ យោងតាមសមាគមចក្ខុវិទ្យាអាមេរិក (AOA) ការប្រើប្រាស់អេក្រង់ត្រឹមតែ ២ ម៉ោងជាប់គ្នា គឺគ្រប់គ្រាន់នឹងធ្វើឱ្យភ្នែករងសម្ពាធ ឡើងស្ងួត និងស្រវាំង (Kaur et al., 2022)។ ដើម្បីរក្សាសុខភាពចក្ខុវិស័យឱ្យបានល្អក្នុងយុគសម័យបច្ចេកវិទ្យា ខាងក្រោមនេះជាវិធានការការពារដែលគាំទ្រដោយការស្រាវជ្រាវវេជ្ជសាស្ត្រ៖
- អនុវត្តច្បាប់ ២០-២០-២០ (The 20-20-20 Rule)៖ រៀងរាល់ ២០ នាទីនៃការសម្លឹងអេក្រង់ ត្រូវផ្អាកសម្រាកភ្នែកដោយសម្លឹងទៅវត្ថុដែលមានចម្ងាយយ៉ាងតិច ២០ ហ្វីត (ប្រហែល ៦ ម៉ែត្រ) ក្នុងរយៈពេល ២០ វិនាទី (Kaur et al., 2022)។ វិធីសាស្ត្រនេះជួយបន្ធូរសាច់ដុំភ្នែក (Ciliary muscle) ដែលកន្ត្រាក់ខ្លាំងពេលមើលជិត (Taboadela, 2022)។
- បង្កើនការព្រិចភ្នែក៖ ពេលមើលអេក្រង់ អត្រានៃការព្រិចភ្នែករបស់មនុស្សយើងថយចុះដោយមិនដឹងខ្លួន ដែលបណ្តាលឱ្យទឹកភ្នែកឆាប់ហួត និងបង្កជាជំងឺភ្នែកស្ងួតប្រភេទ Evaporative Dry Eye (Akkaya, 2018)។ ត្រូវដឹងខ្លួននិងព្រិចភ្នែកឱ្យបានញឹកញាប់ដើម្បីផ្តល់សំណើមដល់កែវភ្នែក (Kahal, 2025)។
- រៀបចំកម្រិតពន្លឺ និងទីតាំងអេក្រង់៖ គួរដាក់អេក្រង់ឱ្យមានចម្ងាយពីភ្នែកប្រហែល ៥០ ទៅ ៧០ សង់ទីម៉ែត្រ និងឱ្យខ្សែភ្នែកសម្លឹងចុះក្រោមបន្តិច (មុំពី ១៥ ទៅ ២០ ដឺក្រេ) (Kaur et al., 2022)។ វិធីនេះជួយកាត់បន្ថយការបើកភ្នែកធំពេក ដែលនាំឱ្យហួតទឹកភ្នែកលឿន។
- ប្រើប្រាស់មុខងារការពារពន្លឺពណ៌ខៀវ (Blue Light Filter)៖ ពន្លឺពណ៌ខៀវពីរលកសញ្ញាខ្លីអាចជះឥទ្ធិពលដល់កោសិកាស្រទាប់បាតភ្នែក (Photoreceptors) និងរំខានដល់ដំណេក (Taboadela, 2022; Więsyk, 2024)។ ការប្រើប្រាស់កញ្ចក់វ៉ែនតាការពារ ឬបើកមុខងារ Shield/Night Light លើឧបករណ៍ អាចជួយកាត់បន្ថយការហត់នឿយរបស់ភ្នែកបានយ៉ាងប្រសើរ (Taboadela, 2022)។
