តម្រងនោមគឺជាសរីរាង្គដ៏សំខាន់ដែលបំពេញភារកិច្ចចម្រោះជាតិពុល តុល្យភាពជាតិទឹក និងគ្រប់គ្រងសម្ពាធឈាមក្នុងរាងកាយ ២៤ ម៉ោងលើ ២៤ ម៉ោង។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទម្លាប់នៃការទទួលទានអាហារប្រចាំថ្ងៃ ដោយការបន្ថែមគ្រឿងផ្សំពីរមុខគឺ «អំបិល និងស្ករ» ហួសកម្រិត គឺជាដើមហេតុចម្បងដែលកំពុងតែបំផ្លាញសុខភាពតម្រងនោមបន្តិចម្តងៗរហូតឈានដល់ការខូចតម្រងនោមរ៉ាំរ៉ៃ (CKD)។
ផលប៉ះពាល់នៃអំបិល (សូដ្យូម) ទៅលើតម្រងនោម
នៅពេលរាងកាយទទួលបានជាតិអំបិលច្រើនហួសប្រមាណ វានឹងធ្វើឱ្យរាងកាយរក្សាទុកជាតិទឹកកាន់តែច្រើន ដើម្បីរក្សាតុល្យភាពសូដ្យូមនៅក្នុងឈាម។ ដំណើរការនេះបង្កើនសម្ពាធទៅលើសរសៃឈាម និងបណ្តាលឱ្យកើតជំងឺលើសសម្ពាធឈាម (Hypertension)។ យោងតាមទិន្នន័យវេជ្ជសាស្ត្រ សម្ពាធឈាមខ្ពស់ដែលមិនបានគ្រប់គ្រង នឹងទៅបំផ្លាញសរសៃឈាមតូចៗនៅក្នុងតម្រងនោម ធ្វើឱ្យសមត្ថភាពចម្រោះកាកសំណល់ចុះខ្សោយ។ ប្រភពអំបិលលាក់មុខដែលគួរប្រុងប្រយ័ត្ន រួមមាន អាហារកំប៉ុង មីកញ្ចប់ ទឹកជ្រលក់ នំស្រួយ និងអាហារកែច្នៃនានា។
ផលប៉ះពាល់នៃស្ករទៅលើតម្រងនោម
ការទទួលទានជាតិស្ករខ្ពស់ មិនត្រឹមតែបង្កើនហានិភ័យនៃជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី២ ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជាមូលហេតុចម្បងនៃជំងឺខូចតម្រងនោមដោយសារទឹកនោមផ្អែម (Diabetic Nephropathy) ផងដែរ។ នៅពេលកម្រិតជាតិស្ករក្នុងឈាមឡើងខ្ពស់ តម្រងនោមត្រូវបង្ខំចិត្តធ្វើការធ្ងន់ធ្ងរជាងមុន ដើម្បីចម្រោះឈាម ដែលធ្វើឱ្យកោសិកាតម្រងនោមចុះខ្សោយ និងខូចខាតជាអចិន្ត្រៃយ៍។ លើសពីនេះ ជាតិស្ករប្រភេទ Fructose ដែលមាននៅក្នុងភេសជ្ជៈផ្អែម និងទឹកផ្លែឈើកែច្នៃ អាចបង្កើនអាស៊ីតអ៊ុយរិក និងបណ្តាលឱ្យកើតគ្រួសក្នុងតម្រងនោមថែមទៀតផង។
សញ្ញាព្រមានដែលមិនគួរមើលរំលង
ជំងឺតម្រងនោមភាគច្រើនវិវត្តទៅមុខដោយស្ងៀមស្ងាត់ និងមិនស្តែងចេញរោគសញ្ញារហូតទាល់តែមុខងារតម្រងនោមត្រូវបាត់បង់អស់ពី ៧០% ទៅ ៨០%។ ហេតុនេះ សូមប្រញាប់ពិគ្រោះជាមួយគ្រូពេទ្យជំនាញ ប្រសិនបើអ្នកជួបប្រទះសញ្ញាទាំងនេះ៖
- មានការហើមជើង កជើង ឬហើមជុំវិញភ្នែក
- ទឹកនោមមានពពុះច្រើន (សញ្ញានៃការលេចធ្លាយប្រូតេអ៊ីន)
- នោមញឹកញាប់ ជាពិសេសនៅពេលយប់
- អស់កម្លាំងល្ហិតល្ហៃខ្លាំង ឬចង់ក្អួតចង្អោរ
វិធីសាស្ត្រងាយៗដើម្បីការពារតម្រងនោម
១. កាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់អំបិលបន្តិចម្តងៗ ក្នុងការចម្អិនអាហារ និងជៀសវាងការថែមទឹកត្រី ឬអំបិលលើម្ហូប។
២. កម្រិតការញ៉ាំភេសជ្ជៈផ្អែម នំផ្អែម និងពិនិត្យស្លាកសញ្ញាអាហារដើម្បីស្វែងរកជាតិស្ករលាក់មុខ។
៣. ពិនិត្យសុខភាពតម្រងនោមឱ្យបានទៀងទាត់ តាមរយៈការតេស្តឈាម (Creatinine/eGFR) និងតេស្តទឹកនោម ជាពិសេសសម្រាប់អ្នកមានប្រវត្តិគ្រួសារកើតជំងឺលើសឈាម ឬទឹកនោមផ្អែម។
